LET OP! AAN DEZE SITE WORDT MOMENTEEL GEWERKT!
Elke zaterdag, zo rond het middaguur leggen de bejaarde hairstylisten van de Barbershop in Drexel, North Carolina hun schaar en kam weg en grijpen ze hun instrumenten om uren te jammen in authentieke bluegrass stijl. Mooi onderwerp voor een documentaire! Kijk en geniet van Pickin’& Trimmin’:
Pickin’ & Trimmin’ from Matt Morris on Vimeo.
Steve Jobs is dood. Ongetwijfeld was hij de meest visionaire ondernemer van de laatste twee decennia. Zowel met Apple als met Pixar zette hij een nieuwe standaard, op het gebied van productdesign en zeker op het vlak van marketing. Maar gadgets en computers raken snel verouderd. En ook de prachtige Pixarfilms zijn waarschijnlijk maar beperkt houdbaar. Er komt een dag waarop niemand meer weet waarom Steve Jobs zo belangrijk was. Maar wat nooit aan relevantie zal inboeten is de boodschap in Steve’s indrukwekkende speech uit 2005, waarin hij de jonge studenten van Stanford University een hart onder de riem steekt:
Vorig jaar las ik een berichtje in de krant dat filmmaker Jean Luc Godard duizend euro doneerde aan een franse internetter die illegaal mp3′s had gedownload en daarvoor is bestraft met een boete van maar liefst 20.000 euro. De veroordeelde man dacht eerst dat het een grap was, maar Godard bleek serieus. In een reactie zei hij: “Intellectuele eigendom, dat slaat nergens op. Ik ben ook tegen de erfenis van werken. (…) Ik zie niet in waarom de kleinkinderen van Ravel nog een inkomen zouden moeten vergaren uit de Boléro”*.
Sinds de opkomst van internet is de discussie over intellectueel eigendom een hot issue. Hier twee filmpjes waarin dieper in wordt gegaan op deze materie.
Het eerste filmpje is een boeiende TED talk uit 2007 van rechtenprofessor Larry Lessig, oprichter van de Creative Commons beweging en voorvechter van een versoepeling van het auteursrecht. In het tweede filmpje gaat Michael Heller, schrijver van The Gridlock Economy, in op het stagnerende effect op economie en samenleving wanneer eigendom over teveel eigenaars is verdeeld.
D1#05 Michael Heller – Keynote speech WCS 2009 door CISACTV
*Die opmerking deed me overigens denken aan charmezanger G. Joling, die in 1989 (destijds nog zonder haarimplantaten en zonder botox) een hit scoorde met het lied “No More Boleros” en het aan de stok kreeg met diezelfde erven van Ravel. De werken van Ravel behoren overigens sinds 2008 tot het publieke domein.
Wat leuk om verrast te worden door een muziekprogramma van de Tros, gemaakt door Ali B. Dat Ali zijn stoere streetwise imago een beetje van zich af heeft geschud en als nationale knuffelmarokkaan tegenwoordig veel goed werk verricht om cultuurverschillen te overbruggen, dat wist ik wel. Maar dit muziekprogramma raakt een nog veel diepere laag. Prachtig om te zien hoe het mooie lied van Henny Vrienten binnenkomt bij de jonge rappers. Maar luister vooral eens naar Ali’s verbazingwekkend filosofische eigen bijdrage. En dat alles door het wonder van de muziek.
Neurochirurg en muzikant Charles Limb legde jazzmusici en freestyle rappers onder de MRI scanner om uit te zoeken welke gedeelten in de hersenen geactiveerd worden tijdens improvisatie. Hoewel echte harde conclusies nog niet te trekken zijn blijkt wel dat taal en muzikale improvisatie op een of andere manier verband houden. Dat is misschien niet zo verrassend, want muziek wordt immers door velen beschouwd als een ‘universele taal’. Maar dat is dus niet alleen maar een mooie metafoor, zo blijkt.
Veertien jaar geleden ging de dood van Carl Sagan geheel aan mij voorbij. Wat fijn dat er nu internet is en dat ik alsnog via het wereldwijde web kennis heb kunnen nemen van de lessen van deze wijze wetenschapper. Carl Sagan RIP.
And now for something completely different…
Misschien is het een lacune in mijn muzikale opvoeding, maar eerlijk gezegd weet ik niet zo veel van rapmuziek en heb ik er (dus?) ook niet zo veel mee. Ik weet nog wel wie Justin Timberlake is, dat wil zeggen, ik ken zijn naam, maar associeerde hem om een of andere reden meer met zwijmelende tienermeisjes (en Esmée Denters) maar niet met hip hop. Toevallig stuitte ik op deze clip, opgenomen tijdens de talkshow van Jimmy Fallon. Verbazingwekkend hoe Timberlake én talkshow host Fallon met een aanstekelijk gemak een medley vertolken van verschillende rapklassiekers, waarvon sommige zelfs bij mij een belletje deden rinkelen. Wat een talent, wat een leuke begeleidingsband en wat verrassend dat de op het eerste gezicht vrij stijve Jimmy Fallon zo soepel blijkt (eat your heart out Matthijs van Nieuwkerk). Het enthousiasme straalt er vanaf, ik krijg er gewoon zin van om me meer in hip hop te gaan verdiepen. Zo werkt dat dus, vrienden uit de klassieke muziekwereld…
Cymatics is de kunst/kunde/wetenschap? om geluid zichtbaar te maken. Dat levert prachtige geometrische plaatjes op, bijvoorbeeld van bekende klassieke muziekwerken, of van de afzonderlijke tonen van de toonladder. Maar het levert ook stof tot nadenken. Bijvoorbeeld over de overeenkomsten tussen natuurlijke gevormde materie, zoals ijskristallen, en geluidspatronen die met behulp van cymatics gevisualiseerd kunnen worden. In de verte doet dit ook wel denken aan de omstreden theorie van professor Emoto.
Image credit: Dean Baker/CymaScope.com
Slim idee van componist Mindaugas Piečaitis: een concert voor Youtube celebrity Nora, de pianospelende kat.
Geinige website: totallylookslike.com. Uitsluitend door gebruikers gemaakte dubbelportretten van beroemdheden die op andere beroemdheden lijken. Ik vond deze over Beethoven en acteur David Carradine (o.a. Kill Bill).
meer op Celeb Look-A-Likes
UPDATE
Curieus: David Carradine is zondag 14 juni begraven. “Volgens het Amerikaanse persbureau AP werd er tijdens de begrafenis muziek van de Beatles en Beethoven gedraaid. ” (bron: www.nos.nl)
